sonur
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Inhaltsverzeichnis |
[Bearbeiten] sonur (Färöisch)
[Bearbeiten] Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| Unbestimmt | Bestimmt | Unbestimmt | Bestimmt | |
| Nominativ | sonur | sonurin | synir | synirnir |
| Akkusativ | son | sonin | synir | synirnar |
| Dativ | syni/soni | syninum/soninum | synum/sonum | synunum/sonunum |
| Genitiv | sonar | sonarins | syna | synanna |
Silbentrennung: son·ur
Aussprache:
- IPA: [ˈsoːnʊɹ]
Bedeutungen:
Herkunft:
- Das färöische Wort stammt direkt von gleichbedeutend altnordisch sonr, germ. *sunu-, *sunuz idg. *sūnús, *suiús „Geburt, Sohn“.
Synonyme:
Gegenwörter:
- [1] dóttir (Tochter)
Oberbegriffe:
Unterbegriffe:
- [1] abbasonur (Enkel eines Opas), bróðursonur (Neffe), dóttursonur (Sohn einer Tochter), fostursonur (Adoptivsohn), gudsonur (Gottes Sohn), kongssonur (Königssohn), menniskjusonur (Menschensohn), ommusonur (Enkel einer Oma),
- [1,2] onkasonur (Lieblingssohn, Gottes einziger Sohn)
Beispiele:
- [1] hoyr tað, Gunnar, sonur mín! - hör zu, Gunnar, mein Sohn!
- [1] tey eiga fýra synir, men onga dóttir - sie haben vier Söhne, aber keine Tochter
- [1] tann eldri/yngri sonurin - der ältere/jüngere Sohn
- [2] farið tí og gerið øll fólkasløgini til lærusveinar mínar, við tað at tit doypa tey til navns faðirsins og sonarins og hins heilaga anda - darum gehet hin, und macht alle Völker zu meinen Jüngern, indem ihr sie tauft im Namen des Vaters und des Sohnes und des Heiligen Geistes (Matthäus 28:19)
Charakteristische Wortkombinationen:
- [1]
[Bearbeiten] Übersetzungen
Ähnliche Wörter:

