habitare
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] habitāre (Lateinisch)
[Bearbeiten] Verb
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | habitō |
| 2. Person Singular | habitās | |
| 3. Person Singular | habitat | |
| 1. Person Plural | habitāmus | |
| 2. Person Plural | habitātis | |
| 3. Person Plural | habitant | |
| Perfekt | 1. Person Singular | habitāvī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | habitābam |
| Futur | 1. Person Singular | habitābō |
| PPP | habitātus | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | habitem |
| Imperativ | Singular | habitā |
| Plural | habitāte | |
| Alle weiteren Formen: habitare (Konjugation) | ||
Worttrennung:
- ha·bi·tā·re
Bedeutungen:
- [3] sich befinden: wohnen
- [4] übertragen: sich aufhalten, heimisch sein, zu Hause sein
- [5] sich eifrig mit etwas beschäftigen
Herkunft:
Beispiele:
- [2.1] Meam domum habito.
- Ich bewohne mein Haus.
Abgeleitete Begriffe:
- Komposita: inhabitare, cohabitare
- Substantive: habitator, habitatio, habitaculum; Adjektiv: habitabilis