göz

göz (Türkisch)

Substantiv

Kasus	Singular	Plural
Nominativ	göz	gözler
Akkusativ	gözü	gözleri
Dativ	göze	gözlere
Lokativ	gözde	gözlerde
Ablativ	gözden	gözlerden
Genitiv	gözün	gözlerin
weitere Deklinationen: göz (Deklination)

Worttrennung:

göz, Plural: göz·ler

Aussprache:

IPA: […], Plural: […]

Hörbeispiele: —

In arabischer Schrift: کوز‎

Bedeutungen:

[1] Auge

[2] Schubfach, Fach, Lade

Herkunft:

Von alttürkisch goz "Sonnenauge".

Redewendungen:

göz açıp kapayana kadar, göz ağrısı, göz ardı etmek, göz atmak, göz dağı vermek, göz gezdirmek, göz gözü görmemek, göz önünde bulundurmak, gözü üstünde olmak, kaş yaparken göz çıkarmak, kaşla göz arasında kaybolmak

Abgeleitete Begriffe:

göz kapağı, gözcü, gözde, göze, gözenek, gözetim, gözgü, gözlem, gözleme, gözlemek, gözlük

Übersetzungen

 

Deutsch: [1] Auge, [2] Schubfach, Fach, Lade, Schublade Englisch: [1] eye → en

Polnisch: [1] oko → pl

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Türkischer Wikipedia-Artikel „Göz“

[1, 2] Cafeuni.de, Wörterbuch Türkisch-Deutsch „göz“

[1, 2] PONS Türkisch-Deutsch, Stichwort: „göz“

[1, 2] almanca.sozluk.net: göz

[1, 2] deutsch-tuerkisch.net: göz