filius
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] fīlius (Lateinisch)
[Bearbeiten] Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | fīlius | fīiliī |
| Genitiv | fīiliī | fīiliōrum |
| Dativ | fīiliō | fīiliīs |
| Akkusativ | fīilium | fīiliōs |
| Vokativ | fīli | fīiliī |
| Ablativ | fīiliō | fīiliīs |
Silbentrennung:
- fi·lius, Plural: fi·lii
Aussprache:
- IPA: [...], Plural: [...]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] männlicher Nachkomme: Sohn
- [2] im Plural (auch): die Kinder
Weibliche Wortformen:
- [1] filia
Herkunft:
Synonyme:
Gegenwörter:
Beispiele:
- [1] „Ibi Orgetorigis filia atque unus e filiis captus est.“[3]
- [1] „In reliquis vitae institutis hoc fere ab reliquis differunt, quod suos liberos, nisi cum adoleverunt, ut munus militiae sustinere possint, palam ad se adire non patiuntur filiumque puerili aetate in publico in conspectu patris adsistere turpe ducunt.“[4]
Verkleinerungsformen:
- [1] filiolus
[Bearbeiten] Übersetzungen
? Referenzen und weiterführende Informationen:
Quellen:
- ↑ Georges2004
- ↑ Stowasser1998
- ↑ Gaius Iulius Caesar, Commentarii de bello Gallico, Liber I, 26
- ↑ Gaius Iulius Caesar, Commentarii de bello Gallico, Liber VI, 18
Ähnliche Wörter: