episcopus
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
episcopus (Lateinisch)[Bearbeiten]
Substantiv, m[Bearbeiten]
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | episcopus | episcopī |
| Genitiv | episcopī | episcopōrum |
| Dativ | episcopō | episcopīs |
| Akkusativ | episcopum | episcopōs |
| Vokativ | episcope | episcopī |
| Ablativ | episcopō | episcopīs |
Worttrennung:
- e·pi·sco·pus, Plural: e·pi·sco·pi
Aussprache:
- IPA: […], Plural: […]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] Person, die etwas beaufsichtigt: Aufseher
- [2] Religion, speziell Christentum: Bischof
Herkunft:
- Entlehnung aus dem griechischen ἐπίσκοπος (episkopos) → grc[1][2]
Sinnverwandte Wörter:
- [1] praepositus, procurator
Unterbegriffe:
Beispiele:
- [1] „Irenarchae quoque, qui disciplinae publicae et corrigendis moribus praeficiuntur: sed et qui ad faciendas vias eligi solent, cum nihil de proprio patrimonio in hoc munus conferant: item episcopi, qui praesunt pani et ceteris venalibus rebus, quae civitatium populis ad cotidianum victum usui sunt, personalibus muneribus funguntur.“[3]
Wortbildungen:
- [2] episcopalis, episcopatus, episcopium
Übersetzungen[Bearbeiten]
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [2] Lateinischer Wikipedia-Artikel „episcopus“
- [1, 2] Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „episcopus“ Band 1, Spalte 2437
- [2] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 180
Quellen:
- ↑ Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „episcopus“ Band 1, Spalte 2437
- ↑ Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 180
- ↑ Aurelius Arcadius Charisius, Digesta Iustiniani, 50,4,18,7