ankern
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
ankern (Deutsch) [Bearbeiten]
Verb [Bearbeiten]
| Person | Wortform | |
|---|---|---|
| Präsens | ich | ankere |
| du | ankerst | |
| er, sie, es | ankert | |
| Präteritum | ich | ankerte |
| Partizip II | geankert | |
| Konjunktiv II | ich | ankerte |
| Imperativ | Singular | ankere! |
| Plural | ankert! | |
| Hilfsverb | haben | |
| Alle weiteren Formen: ankern (Konjugation) | ||
Worttrennung:
- an·kern, Präteritum: an·ker·te, Partizip II: ge·an·kert
Aussprache:
- IPA: [ˈaŋkɐn], Präteritum: [ˈaŋkɐtə], Partizip II: [ɡəˈʔaŋkɐt]
- Hörbeispiele:
ankern (Info), Präteritum: —, Partizip II: —
Bedeutungen:
- [1] den Anker auswerfen
- [2] mit einem Anker an einem bestimmten Ort festmachen
Sinnverwandte Wörter:
Beispiele:
- [2] Frau Meiers Yacht ankert vor Monaco.
Wortbildungen:
Übersetzungen [Bearbeiten]
|
|