angrenzen
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] angrenzen (Deutsch)
[Bearbeiten] Verb
| Person | Wortform | |
|---|---|---|
| Präsens | ich | (grenze an) |
| du | (grenzst an) | |
| er, sie, es | grenzt | |
| Präteritum | ich | grenzte an |
| Partizip II | angegrenzt | |
| Konjunktiv II | ich | grenzte an |
| Imperativ | Singular | (grenze an)! |
| Plural | (grenzt an)! | |
| Hilfsverb | haben | |
| Alle weiteren Formen: angrenzen (Konjugation) | ||
Worttrennung:
- an·gren·zen, Präteritum: grenz·te an, Partizip II: an·ge·grenzt
Aussprache:
- IPA: [ˈanˌɡʀɛnʦn̩], Präteritum: [ˌɡʀɛnʦtə ˈan], Partizip II: [ˈanɡəˌɡʀɛnʦt]
- Hörbeispiele:
Bedeutungen:
- [1] mit etwas eine gemeinsame Grenze haben
Beispiele:
- [1] Die Wiese grenzt an den Wald an.
- [1] Sie wohnen auf dem angrenzenden Grundstück.
[Bearbeiten] Übersetzungen
|