adbibere
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
adbibere (Lateinisch)[Bearbeiten]
Verb[Bearbeiten]
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | adbibō |
| 2. Person Singular | adbibis | |
| 3. Person Singular | adbibit | |
| 1. Person Plural | adbibimus | |
| 2. Person Plural | adbibitis | |
| 3. Person Plural | adbibunt | |
| Perfekt | 1. Person Singular | adbibī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | adbibēbam |
| Futur | 1. Person Singular | adbibam |
| PPP | — | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | adbibam |
| Imperativ | Singular | adbibe |
| Plural | adbibite | |
| Alle weiteren Formen: adbibere (Konjugation) | ||
Worttrennung:
- ad·bi·be·re
Aussprache:
- IPA: […]
- Hörbeispiele: —
Bedeutungen:
- [1] intransitiv: sich antrinken
- [2] transitiv, übertragen: aufnehmen, sich einprägen
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „Quando adbibero, adludiabo: tum sum ridiculissumus.“[2]
- [1] „perii! is mi, ubi adbibit plus paulo, sua quae narrat facinora!“[3]
- [2] „Nunc adbibe puro
pectore verba puer, nunc te melioribus offer;“[4]
Übersetzungen[Bearbeiten]
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1, 2] Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „adbibo“ Band 1, Spalte 106
- [1, 2] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 11
Quellen: