acinaces
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
acīnacēs (Lateinisch) [Bearbeiten]
Substantiv, m [Bearbeiten]
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | acīnacēs | — |
| Genitiv | acīnacis | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | acīnacem acinacēn |
— |
| Vokativ | acīnacēs | — |
| Ablativ | acīnace | — |
Anmerkung zur Flexion:
- Weder der Dativ Singular noch der Plural ist klassisch bezeugt.
Worttrennung:
- a·ci·na·ces, Plural: —
Aussprache:
- IPA: […], Plural: […]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] Militär: kurzes, krummes Schwert, dolchartiger Säbel, Acinaces
Herkunft:
- Entlehnung aus dem altgriechischen ἀκινάκης (akinakēs) → grc[1][2]
Oberbegriffe:
Beispiele:
- [1] „vino et lucernis Medus acinaces
immane quantum discrepat.“[3] - [1] „Vetera quoque omina, ut fere, sollicitudo revocaverat: recensebant enim Dareum in principio imperii vaginam acinacis Persicam iussisse mutari in eam formam, qua Graeci uterentur, protinus que Chaldaeos interpretatos, imperium Persarum ad eos transiturum, quorum arma esset imitatus.“[4]
- [1] „ex zona aurea muliebriter cinctus acinacem suspenderat, cui ex gemma vagina erat.“[5]
- [1] „Dicitur acinace stricto Dareus dubitasse, an fugae dedecus honesta morte vitaret:“[6]
- [1] „postremo violentia amoris et facinorum non rudis destringit acinacen vulneratamque ripam ad Araxis trahit, flumini tradit, ut corpus etiam auferretur: ipse praeceps Hiberos ad patrium regnum pervadit.“[7]
Übersetzungen [Bearbeiten]
|
Für [1] siehe Übersetzungen zu Acinaces n |
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „acinaces“
- [1] Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „acinaces“ Band 1, Spalte 84
- [1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 9
Quellen:
- ↑ Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „acinaces“ Band 1, Spalte 84
- ↑ Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 9
- ↑ Quintus Horatius Flaccus, Carmina, 1,27,5–6
- ↑ Quintus Curtius Rufus, Historia Alexandri Magni, 3,3,6
- ↑ Quintus Curtius Rufus, Historia Alexandri Magni, 3,3,18
- ↑ Quintus Curtius Rufus, Historia Alexandri Magni, 4,15,30
- ↑ Cornelius Tacitus, Annales, 12,51