absolwować

absolwować (Polnisch)

Verb

Aspekt
imperfektiv		perfektiv
absolwować		—
Zeitform	Person	Wortform
Präsens	ja	absolwuję
	ty	absolwujesz
	on, ona, ono	absolwuje
Imperativ	Singular	absolwuj
Präteritum	on	absolwował
	ona	absolwowała
	oni	absolwowali
Adverbialpartizip	Partizip Aktiv	Partizip Passiv
absolwując	absolwujący	absolwowany
Alle weiteren Formen: absolwować (Konjugation)

Worttrennung:

ab·sol·wo·wać

Aussprache:

IPA: [apsɔlˈvɔvaʨ]

Hörbeispiele:  absolwować ^(Info)

Bedeutungen:

[1] transitiv, veraltet, Religion: absolvieren, lossprechen

[2] transitiv, veraltet, Bildung: absolvieren, beenden

Herkunft:

Entlehnung aus dem lateinischen absolvere ^→ la

Synonyme:

[1] rozgrzeszać

[2] ukończyć

Beispiele:

[1]

Charakteristische Wortkombinationen:

[2] absolwować szkołę

Übersetzungen

 

Deutsch: [1] absolvieren, lossprechen, [2] absolvieren, beenden

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969)  „absolwować“.

[1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 4.

Quellen: