abrenuncjacja
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] abrenuncjacja (Polnisch)
[Bearbeiten] Substantiv, f
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | abrenuncjacja | abrenuncjacje |
| Genitiv | abrenuncjacji | abrenuncjacji |
| Dativ | abrenuncjacji | abrenuncjacjom |
| Akkusativ | abrenuncjację | abrenuncjacje |
| Instrumental | abrenuncjacją | abrenuncjacjami |
| Lokativ | abrenuncjacji | abrenuncjacjach |
| Vokativ | abrenuncjacjo | abrenuncjacje |
Worttrennung:
- ab·re·nun·cja·cja, Plural: ab·re·nun·cja·cje
Aussprache:
- IPA: [abrɛnunˈʦjaʦja], Plural: [abrɛnunˈʦjaʦjɛ]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] historisch, Recht: Verzicht einer mit einer Mitgift ausgestatteten Tochter auf das Erbrecht des zukünftigen Ehemanns
- [2] historisch, Recht: Verzicht auf sein eigenes Gericht und Annahme eines anderen
Beispiele:
- [1]
[Bearbeiten] Übersetzungen
|
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 3.
Ähnliche Wörter:
