abalienatio
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] abaliēnātiō (Lateinisch)
[Bearbeiten] Substantiv, f
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | abaliēnātiō | abaliēnātiōnēs |
| Genitiv | abaliēnātiōnis | abaliēnātiōnum |
| Dativ | abaliēnātiōnī | abaliēnātiōnibus |
| Akkusativ | abaliēnātiōnem | abaliēnātiōnēs |
| Vokativ | abaliēnātiō | abaliēnātiōnēs |
| Ablativ | abaliēnātiōne | abaliēnātiōnibus |
Worttrennung:
- ab·a·li·e·na·tio, Plural: ab·a·li·e·na·tio·nes
Aussprache:
- IPA: […], Plural: […]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
Herkunft:
- Ableitung zu dem Verb abalienare[1]
Sinnverwandte Wörter:
Gegenwörter:
- [1] emptio
Beispiele:
- [1] „Abalienatio est eius rei quae mancipi est aut traditio alteri nexu aut in iure cessio inter quos ea iure civili fieri possunt.“[2]
Charakteristische Wortkombinationen:
- [1] abalienare
[Bearbeiten] Übersetzungen
|
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1, Seite 1
- [1] Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „abalienatio“ Band 1, Spalte 6.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, Spalte 43, Zeile 76 – Spalte 44, Zeile 6.
Quellen:
- ↑ Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „abalienatio“ Band 1, Spalte 6.
- ↑ Marcus Tullius Cicero, Topica, 28
Ähnliche Wörter: